Verbum

рахава́цца разм.

1. (рабіць падлік) ábrechnen vt, Géld¦angelegenheiten erlédigen;

2. разм. (раіцца) sich beráten*; berátschlagen vi (з кім-н., аб чым-н. mit D über A)

рахава́ць разм.

1. (рабіць разлікі, падлікі) réchnen vt, zählen vt;

рахава́ць у галаве́ im Kopf réchnen;

2. (узва́жваць) erwägen* vt, überlégen vt

рахі́т м. мед. Rachítis f -

рахіты́чны мед. rachítisch

рахма́насць ж. Sánftmütigkeit f -, Sánftmut m -(e)s, Mílde f -; Záhmheit f - (жывёлы)

рахма́ны

1. разм. (чалавек) sanft(mütig), mild;

2. (жывёла) zahm

раху́ба ж. разм.

1. (выгода, сэнс) Nútzen m -s, -, Gewínn m -(e)s, -e, Profít m -(e)s, -e;

2. (падлікі, разлікі) Zählung f -, -en, Beréchnung f -, -en

раху́нак м. бухг., тс. перан. Kónto n -s, -ten і -s; Réchnung f -, -en;

асабо́вы раху́нак persönliches Kónto;

разліко́вы раху́нак Verrechnungskonto n;

пазыко́вы раху́нак Dárlehenskonto n;

раху́нак ру́ху капіта́лаў Kapitálverrechnungsbilanz f -, -en;

бягу́чы раху́нак láufende Réchnung [Kónto n];

адкры́ць раху́нак ein Kónto eröffnen;

заплаці́ць па раху́нку die Réchnung begléichen* [bezáhlen];

◊

быць у каго-н. на до́брым раху́нку bei j-m gut ángeschrieben sein, bei j-m éinen Stein im Brett háben;

зве́сці раху́нкі з кім-н. mit j-m ábrechnen, séine Réchnung mit j-m máchen;

жыць на чужы́ раху́нак auf frémde Kósten leben;

◊

мне трэ́ба зве́сці з ім раху́нкі ich habe ein Hühnchen mit ihm zu rúpfen

рахункаво́д м. бухг. Réchnungsführer m -s, -

рахункаво́дства н. бухг. Réchnungsführung f -, -en; Réchnungswesen n -s