Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

развяза́ць, развя́зваць

1. (што-н.) lösen vt, lósbinden* аддз. vt, áufschnüren vt; entwírren vt (разблытаць); áufknoten vt (вузел);

2. перан. (даць чаму-н развіцца) entfésseln vt; ánregen vt;

развяза́ць вайну́ éinen Krieg entfésseln [ánfangen*];

развяза́ць ініцыяты́ву die Initiatíve ergréifen*;

развяза́ць ру́кі fréie Hand lássen* [geben*];

◊

развяза́ць каму-н язык j-m die Zúnge lösen

развя́зка ж.

1. (дзеянне) Áufknoten n -s, Lösen n -s;

2. (канец, завяршэнне чаго-н.) Lösung f -, -en, Entschéidung f -, -en; Schluss m -es, Schlüsse (рамана, драмы і г. д.);

спра́ва ідзе́ да развя́зкі die Sáche geht der Lösung entgégen;

3. (транспартная) Áusfädelung f -, Entfléchtung f -;

развя́зка на ро́зных узро́ўнях kréuzungsfreier Verkéhr, niveaufreie [-´vo:-] Kreúzung;

развя́зка ву́лічнага ру́ху Verkéhrsaufteilung f -

развя́знасць ж. Úngeniertheit [-ʒə-] f -; Úngezwungenheit f - (бесцырымоннасць)

развя́зны flégelhaft, frech, dreist; úngezügelt, úngeniert [-ʒe-] (бесцырымонны)

развянча́ць разм. (каго-н.) j-m den Nímbus néhmen*; перан. entthrónen vt

развярну́цца

1. (разваліцца) éinstürzen vi (s), zusámmenbrechen* vi (s), zerfállen* vi (s);

2. (павярнуцца) sich úmdrehen, sich wénden*;

3. вайск. sich entfálten, sich entwíckeln, áufmarschieren vi (s);

ро́та развярну́лася да бо́ю die Kompaníe entwíckelte sich zum Gefécht

развярну́ць

1. (разбурыць) zerstören vt, úmstürzen vt; ábbrechen* vt;

развярну́ць дом das Haus ábreißen*;

2. (растрыбушыць) zerstören vt;

3. (зрабіць паварот) wénden vt

развярэ́джваць, развярэ́дзіць

1. réizen vt; áuftreiben* vt;

2. перан. (растрывожыць, расхваляваць) réizen vt, beúnruhigen vt;

развярэ́джваць стару́ю ра́ну перан. éine álte Wúnde áufreißen*, in éiner álten Wúnde wühlen

разгавары́цца ins Gespräch kómmen*; gesprächig [rédselig] wérden

разгаве́цца zum érsten Mal nach dem Fásten Fléischspeisen geníeßen*