Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

супрацьпра́ўны réchtswidrig; гл. тс. супрацьзаконны

супрацьстая́ць

1. (супраціўляцца) widerstéhen* vi (каму-н., чаму-н. D), sich beháupten (gégen A); sich gégen etw. (A) stémmen, j-m die Stirn bíeten* (разм.);

2. (супрацьстаўляцца) gegenüberstehen* vi; entgégengestellt [entgégengesetzt] wérden

супрацья́ддзе н. кніжн. гл. проціяддзе

супын м.:

без супыну únaufhörlich, únunterbrochen

супы́нак м. разм. Ánhalten n -s, -, Háltmachen n -s; Stóppen n -s, Stopp m -(e)s; Stóckung f -, -en (затрымка); Unterbréchung f -, -en (перапынак);

без супы́нку óhne Halt zu máchen, únunterbrochen, óhne Unterbréchung [Áufenthalt]

супыня́цца гл. спыніцца

супыня́ць гл. спыніць

супярэ́чанне н. Wíderspruch m -(e)s, -sprüche; Wíderrede f -, -n (пярэчанне);

без супярэ́чання óhne Wíderrede [Wíderspruch];

не трыва́ць анія́кіх супярэ́чанняў kéinen Wíderspruch [kéine Wíderrede] dúlden;

дух супярэ́чання Wíderspruchgeist m -(e)s

супярэ́члівасць Wídersprüchlichkeit f -; Wíderspruch m -(e)s

супярэ́члівы wídersprüchlich, widerspréchend, wíderspruchsvoll; widerstréitend