Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

суправаджа́льны Begléit-;

суправаджа́льны ліст Begléitbrief m -(e)s, -e, Begléitschreiben n -s, -;

суправаджа́льны дакуме́нт Begléitpapiere pl;

суправаджа́льныя асобы Begleitpersonen f pl, Begleitung f -, -en

суправаджа́ць

1. begléiten vt, geléiten vt; Gefólgschaft léisten (каго-н. D); eskortíeren vt (эскартаваць); fólgen vi (s) (D) (следаваць);

2. (што-н., чым-н.) verséhen* vt (mit D);

суправаджа́ць заўва́гамі mit Bemérkungen verséhen*; kómmentíeren vt

суправаджэ́нне н.

1. (дзеянне) Begléitungf -, -en;

у суправаджэ́нні каго-н. in j-s Begléitung;

2. (ахова, канвой) Geléit n -s, -e, Begléitung f -; ав. Begléitschutz m -es; марск. Geléit n;

3. муз. Begléitung f -;

у суправаджэ́нні рая́ля mit Klavierbegleitung [-´vi:r-]

супра́ца ж. гл. супрацоўніцтва

супраці́ў м. Wíderstand m -(e)s;

аказа́ць супраці́ў Wíderstand léisten [entgégensetzen];

сустрэ́ць супраці́ў auf Wíderstand stóßen*;

злама́ць супраці́ў вайск. den Wíderstand bréchen*;

ісці́ па лі́ніі найме́ншага супраці́ву den Weg des geríngsten Wíderstandes géhen*; das Brett an der dünnsten Stélle bóhren (разм.)

супраціўле́нне н.

1. гл. супраціў;

2. эл. (дэталь) Wíderstand m -(e)s, -stände; тэх. Féstigkeit f -;

тэо́рыя супраціўле́ння матэрыя́лаў Féstigkeitslehre f -

супраціўля́льнасць ж.

1. Wíderstandsfähigkeit f -, Wíderstandsvermögen n -s, Resisténz f -;

з высо́кай супраціўля́льнасцю тэх. hóchwiderstandsfähig;

2. мед. Wíderstandsfähigkeit f, Wíderstandsvermögen n;

ні́зкая супраціўля́льнасць аргані́зма Wíderstandsschwäche des Körpers

супраціўля́цца widerstéhen* vi, sich widersétzen, Wíderstand léisten [entgégensetzen]; sich stémmen (чаму-н. gégen A) (працівіцца)

супраці́ўны

1. (думка і г. д.) entgégengesetzt, gégensätzlich, gégenteilig;

каза́ць супраці́ўнае таму́, што … das Gégenteil von dem ságen, was …;

2. грам. ádversativ [-vɛr-], gegenüberstellend, entgégenstellend;

супраці́ўны злу́чнік adversatíve [-vɛr-] Konjunktión

супрацо́ўнік м.

1. Mítarbeiter m -s, -;

бліжэ́йшыя супрацо́ўнікі éngste Mítarbeiter;

2. (службовец) Ángestellte (sub) m -n, -n;

навуко́вы супрацо́ўнік wíssenschaftlicher Mítarbeiter