супраціўле́нне н.

1. гл. супраціў;

2. эл. (дэталь) Wíderstand m -(e)s, -stände; тэх. Féstigkeit f -;

тэо́рыя супраціўле́ння матэрыя́лаў Féstigkeitslehre f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)