Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

а в е і л н о р у ’

скрыва́віць mit Blut beflécken [besúdeln]

скрыва́ўлены blútbefleckt, blútbesudelt, blútbespritzt; blútüberströmt (заліты крывёю); blútdurchtränkt (прамочаны крывёй)

скрыва́цца разм.

1. гл. схавацца;

2. (быць уцекачом) flíehen* vi (s) (ад чаго-н. von D, vor D); sich aus dem Stáube máchen, sich davónschleichen*;

3. (знікнуць) verschwínden* vi (s)

скрыві́цца

1. (стаць крывым) krumm wérden, sich bíegen*; sich wérfen* (пакарабаціцца);

2. разм. (зрабіць грымасу) sich verzíehen*, sich verzérren;

ён скрыві́ўся ад бо́лю er verzóg das Gesícht vor Schmerz

скрыві́ць

1. krümmen vt, bíegen* vt;

2. (абцас) ábtreten* vt

скрыгану́ць гл. скрыгатаць

скры́гат м. Knírschen n -s; Kréischen n -s (пра дзверы, калёсы)

скрыгата́ць, скрыгіта́ць разм. knírschen vi, kréischen vi;

скрыгата́ць зуба́мі mit den Zähnen knírschen

скрыжава́нне н.

1. (дарог і г. д.) Kréuzung f -, -en;

скрыжава́нне ву́ліц Stráßenkreuzung f;

2. біял. (спарванне, апыленне) Kréuzung f

скрыжава́ны gekréuzt