Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а д е ё і к л о у ы ь э ю я .

а б в г д ж з і й к л м н о п р с т ў ф х ц ч ш э я

незадо́ўга прысл.:

незадо́ўга да kurz vor (D);

незадо́ўга да гэ́тага kurz vorhér

незайздро́сны

1. (пра чалавека) nicht néidisch;

2. разм. (дрэнны, няважны) nicht benéidenswert; nicht zu benéiden;

незайздро́снае стано́вішча míssliche [klägliche] Láge

незако́нна прысл., незако́нны úngesetzlich; wíderrechtlich; íllegitim, íllegal

незако́ннасць ж. Úngesetzlichkeit f -

незако́нчаны únvollendet, nicht beéndet; únfertig;

незако́нчаная адука́цыя nicht ábgeschlossene Bíldung

незале́жна прысл., незале́жны

1. únabhängig; sélbst(st)än dig (самастойны);

2. (упэўнены ў сабе) sélbstbewusst, sícher;

незале́жны хара́ктар sélbst(st)ändiger Charákter [kɑ-];

незале́жна ад (чаго-н.) trotz (D, G), úngeachtet (G); (G);

незале́жна (дзе, як) ganz gleich (wo, wie)

незале́жнасць ж. Únabhängigkeit f -; Souveränität [zuvə-] f -, Sélb(st)ständigkeit f - (самастойнасць)

незаме́нны únersetzlich, únersetzbar; unentbéhrlich (неабходны); únabkömmlich (пра чалавека)

незамо́жны гл. небагаты

незаму́жняя únverheiratet; lédig