Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

стру́нны муз. Streich-;

стру́нны інструме́нт Stréichinstrument n -(e)s, -e;

стру́нны арке́стр Stréichorchester n [-kɛs-] -s, -

струп м. мед., фізіял. Schorf m -(e)s, -e; Grind m -(e)s, -e (тс. лішай, кароста)

струпяне́ць разм.

1. (памерці) verrécken vi (s), krepíeren vi (s) (груб.);

2. перан. (ад жаху) erstárren vi (s), verstéinert [perpléx] sein

стру́сіць разм. Angst [Furcht] bekómmen* [kríegen], von Angst [Furcht] ergríffen wérden

струхле́ць, струхне́ць vermódern vi (s), verwésen vi (s); báufällig wérden (пра хату і г. д.)

стручко́вы бат., с.-г. Hülsen-;

стручко́выя раслі́ны бат. Hǘlsenfrüchte pl, Hǘlsengewächse pl

стручо́к м. памянш. гл. стрyк

стру́шчаны zerkléinert, zersplíttert, zerstückelt

стру́шчыць разм. zerkléinern vt, (zer)stückeln vt, zerschlágen* vt; zerdrücken vt, zerquétschen vt (расціснуць); zersplíttern vt (раздрабніць)

стрыва́ць

1. (вытрымаць) áushalten* vt, ertrágen* vt; dúlden vt, erdúlden vt (сцярпець);

стрыва́ць кры́ўду éine Kränkung hínnehmen* [über sich (A) ergéhen lássen*];

2. (устрымацца ад чаго-н.) an sich (A) hálten*; sich behérrschen