Verbum

стаўчы́

1. (гародніну і г. д.) zerstámpfen vt, zerkléinern vt;

2. (ачысціць зерне ў ступе) (zer)stóßen* vt, zerkléinern vt;

3. разм. (пабіць) schlágen* vt, prügeln vt; dréschen* vt (іран.)

ста́цкі гіст. Stáats-, Zivil- [-´vi:l];

ста́цкі саве́тнік гіст. Stáatsrat m -(e)s, -räte

ста́цца (адбыцца) geschéhen* vi (s), los sein; passíeren vi (s);

што з ім ста́лася? was ist mit ihm geschéhen?, was ist mit ihm los?, was ist aus ihm gewórden?, was ist ihm zúgestoßen?

стацыяна́р м. stationäre [órtsfeste] Éinrichtung (кіно і г. д.); Kránkenhaus n -es, -häuser (бальніца)

стацыяна́рны stationär, órtsfest, mit féstem Stándort;

стацыяна́рны хво́ры ein Kránker in stationärer Behándlung;

стацыяна́рнае лячэ́нне Kránkenhausbehandlung f -, -en, stationäre Behándlung

стаць​^I

1. (зрабіцца) wérden* vi (s);

стаць звыча́йным zur Gewóhnheit wérden;

стала хо́ладна es ist kalt gewórden;

стаць наста́ўнікам Léhrer wérden;

стаць ахвя́рай каго-н., чаго-н. j-m, éiner Sáche (D) zum Ópfer fállen*;

2. безас. кніжн. (каго-н, чаго-н з адмоўем) dahínschwinden* аддз. vi (s);

яго́ не стала er ist gestórben [verschíeden]

стаць​^II

1. (заняць месца) Platz néhmen*, sich stéllen, tréten* vi (s); stéigen* vi (s);

стацць на я́кар марск. ánkern vi, vor Ánker géhen*;

стацць на кале́ні níederkni¦en vi (s), sich hínkni¦en, auf die Knie fállen*;

стацць у чаргу́ sich ánstellen (па што-н. nach D);

стацць на крэ́сла auf den Stuhl stéigen*;

стацць на ўлік sich ánmelden;

стацць на чый-н. бок für j-n Partéi néhmen* [ergréifen*];

2. (спыніцца) stéhen bléiben*, ánhalten* vi (s);

ко́ні стацлі die Pférde híelten;

гадзі́ннік стацў die Uhr ist stéhen geblíeben;

◊

за мной спра́ва не стацне an mir soll es nicht líegen [féhlen];

стаць​^III разм. (пачаць) ánfangen* vi, begínnen vi

ста́чачнік м. Stréikende (sub) m -n, -n

ста́чачны Streik-;

ста́чачны камітэ́т Stréikomitee n -s, -;

ста́чачны рух Stréikbewegung f -, -en