Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

а в е і л н о р у ’

скасабо́чыць ábschrägen vt; schräg ábschneiden*

скасава́нне н. Áufhebung f -, -en, Ábschaffung f -, -en; Annulíerung f -, -en (адмена); Áuflösung f -, -en (роспуск)

скасава́ць áufheben* vt; (áuf)lösen vt, annu|líeren vt (дагавор); bréchen* vt (здзелку);

скасава́ць шлюб die Ehe schéiden*;

скасава́ць зака́з ábbestellen vt

скасаву́рыцца (на каго-н на што-н.) -n von der Séite ánsehen*, j-n ánschíelen

скасаву́рыць разм. (вочы) schíelen vt

скасі́цца

1. schief wérden; ǘberhängen* vi (звісаць);

2. разм. гл. скасавурыцца

скасі́ць^I

1. ábmähen vt;

скасі́ць траву́ Gras ábmähen;

2. перан. (загубіць, падарваць сілы) töten vt, zu Grúnde [zugrúnde] ríchten;

яго́ скасі́ла вайна́ der Krieg hat ihn getötet

скасі́ць^II

1. (зрабіць косым) ábschrägen vt; schräg áufbauen [ábschneiden*]

скасо́ўвацца áufgehoben [ábgeändert, ábgeschafft, zurückgenommen, widerrúfen] wérden

скасо́ўваць гл. скасаваць