Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

а в л о р с у ы э .

ста́нік м. Léibchen n -s, -; Míeder n -s, -

стані́на ж. тэх. Ráhmen m -s, -, Bett n -(e)s, -en; Bock m -(e)s, Böcke; Gestéll n -s, -e, Grúndplatte f -, -n

стані́ца ж. Staníza f -, -s і -zen, Kosákensiedlung f -, -en, Kosákendorf n -(e)s, -dörfer

станкабудаўні́чы:

станкабудаўні́чы заво́д Wérkzeugmaschinenfabrik f -, -en

стано́вішча н.

1. (знаходжанне) Láge f -, -n;

зыхо́днае стано́вішча вайск. Ausgangslage f;

2. (пастава цела, поза) Láge f, Stéllung f -, -en;

спако́йнае стано́вішча Rúhelage f, Rúhestellung f;

3. (сітуацыя) Sáchlage f, Situatión f -, -en; Stand m -(e)s, Stände, Zústand m;

стано́вішча ў краі́не die Lándeszustände;

пры сённяшнім стано́вішчы bei der jétzigen [dérzeitigen] Láge;

вы́йсці з ця́жкага стано́вішча sich aus der schwíerigen Láge heráusarbeiten;

быць на вышыні́ стано́вішча auf der Höhe sein;

4. (стан, абставіны) Zústand, Láge f;

вае́ннае стано́вішча Kríegszustand m;

актуа́льнае стано́вішча die dérzeitige Láge;

надзвыча́йнае стано́вішча Áusnahmezustand m, Nótstand m;

сяме́йнае стано́вішча Famíli¦enstand m;

маёмаснае стано́вішча Vermögenslage f;

5. (грамадскае) Stéllung f, Láge f;

карыста́цца прывілеява́ным стано́вішчам éine Vórzugsstellung geníeßen* [haben];

займа́ць асаблі́вае стано́вішча éine Áusnahmestellung [Sónderstellung] éinnehmen*;

6.:

стано́вішча па-за гульнёй спарт. Ábseitsstellung f, Ábseits n -

стано́к м. тэх. Wérkzeugmaschine f -, -n; Wérkbank f -, -bänke;

тка́цкі стано́к Wébstuhl;

лесапі́льны стано́к Hólzsägebank f;

друка́рскі стано́к Drúckerpresse f -, -n;

свідрава́льны стано́к Bóhrmaschine f;

така́рны стано́к Dréhmaschine f (для метала); Dréchselbank f (для дрэва)

стано́ўча прысл. гл. станоўчы 1.

стано́ўчы

1. pósitiv; bestímmt, entschíeden;

стано́ўчы адка́з pósitive [bejáhende, zúsagende] Ántwort;

рабі́ць стано́ўчы ўплыў sich pósitiv áuswirken;

у стано́ўчым сэ́нсе im pósitiven Sinne;

2. матэм., фіз. pósitiv, Plus-;

стано́ўчая велічыня́ pósitive Größe;

стано́ўчая электры́чнасць pósitive Elektrizität

ста́нсы мн. літ. Stánzen pl

станцава́ць (éinen Tanz) tánzen vt