Verbum

энцыклапедызм, ✂, м. (кніжн.).

Усебаковая адукаванасць, глыбокая дасведчанасць у розных галінах ведаў.

|| прым. энцыклапедычны, ✂.

• Энцыклапедычныя веды.

энцыклапедыст, ✂, м.

1. Усебакова адукаваны, дасведчаны чалавек (кніжн.).

2. Прадстаўнік групы перадавых мысліцеляў у Францыі, аб’яднаных вакол «Энцыклапедыі», якую выдавалі ў канцы 18 ст.

   • Дзідро і Д’Аламбер.

|| ж. энцыклапедыстка, ✂.

|| прым. энцыклапедысцкі, ✂.

энцыклапедыя, ✂, ж.

1. Навуковае даведачнае выданне па ўсіх ці асобных галінах ведаў у выглядзе слоўніка.

   • Музычная э.
   • Дзіцячая э.

2. Прыведзены ў сістэму агляд розных раздзелаў, галін якой-н. навукі, уводзіны ў курс якой-н. навукі (кніжн.).

   • Э. навук.

◊

• Хадзячая энцыклапедыя (жарт.) — пра адукаванага чалавека, які валодае самымі рознымі ведамі.

|| прым. энцыклапедычны, ✂.

• Э. слоўнік.

энцэфаліт, ✂, м.

Запаленне галаўнога мозга.

|| прым. энцэфалітны, ✂.