Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авклмнопртухчыэ-
аоуы

шруба, ✂, ж.

Шпень са спіральнай нарэзкай.

  • Галоўка шрубы.

|| памянш. шрубка, ✂.

|| прым. шрубавы, ✂.

шрубавальны, ✂, (спец.).

Тое, што і шрубарэзны.

шрубаваць, ✂; незак.

  1. Рабіць на чым-н. шрубавую нарэзку.

    • Ш. стрыжань.

  2. Укручваць або выкручваць шрубу.

  3. Змацоўваць шрубамі.

    • Ш. дошкі.

|| наз. шрубаванне, ✂.

шрубарэзны, ✂, (спец.).

Які служыць для наразання шрубавай разьбы.

  • Ш. станок.