Verbum

лек, ✂, м.

Грашовая адзінка Албаніі.

лекар, ✂, м. (разм.).

Тое, што і урач.

|| ж. лекарка, ✂.

|| прым. лекарскі, ✂.

лекарыха, ✂, ж. (разм.).

Жонка лекара.

лекі, ✂, н. (разм.).

1. Лякарства.

   • Л. ад кашлю.

2. Лячэнне.

   • Л. гразямі.

|| прым. лекавы, ✂.

• Лекавыя расліны.

лексема, ✂, ж. (спец.).

Слова як сэнсавая адзінка слоўнікавага саставу мовы ў сукупнасці яго значэнняў і форм.

|| прым. лексемны, ✂.

лексіка, ✂, ж.

Слоўнікавы састаў мовы або дыялекту, твораў якога-н. пісьменніка.

• Дыялектная л.
• Л. Якуба Коласа.

|| прым. лексічны, ✂.

лексікаграфія, ✂, ж.

Тэорыя і практыка ўкладання слоўнікаў.

|| прым. лексікаграфічны, ✂.

лексікалогія, ✂, ж.

Раздзел мовазнаўства, які разглядае і тэарэтычна асэнсоўвае слоўнікавы састаў мовы.

|| прым. лексікалагічны, ✂.

лексікограф, ✂, м.

Спецыяліст у галіне лексікаграфіі; укладальнік слоўнікаў.

лексіколаг, ✂, м.

Спецыяліст у галіне лексікалогіі.