Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдлмноруыэ
бвдзклмнртўхц

жакан, ✂, м.

Куля для стральбы з гладкаствольнага паляўнічага ружжа.

|| прым. жаканны, ✂.

жакей, ✂, м.

  1. Прафесійны яздок на скачках.

  2. У цырку — артыст, які на неасядланым кані выконвае конна-акрабатычныя трукі.

|| прым. жакейскі, ✂.

жакет, ✂, м.

  1. Кароткае верхняе адзенне, пераважна жаночае, пашытае ў талію.

  2. Кароткі мужчынскі аднабортны сурдут (уст.).

|| памянш.-ласк. жакецік, ✂.

|| прым. жакетны, ✂.

жакетка, ✂, ж. (разм.).

Тое, што і жакет.

|| прым. жакетны, ✂.