Verbum

жавала, ✂, н. (спец.).

Верхнія пярэднія сківіцы ў ротавым апараце ракападобных і насякомых.

жавальны, ✂.

Які служыць для жавання.

• Ж. апарат.
• Жавальная рызінка (гулка).

жаваранак, ✂, м.

Пеўчая птушка атрада вераб’іных.

|| прым. жаваранкавы, ✂.

• Сямейства жаваранкавых (наз.).

жаваць, ✂; незак.

1. Размінаць ежу або што-н. зубамі.

   • Ж. кавалак хлеба.

2. перан. Доўга і нудна гаварыць, разбіраць адно і тое ж.

   • Ж. якое-небудзь пытанне.

|| наз. жаванне, ✂.

жавель, ✂, м.

Хлорысты раствор, едкая зеленавата-жоўтая вадкасць, якая выкарыстоўваецца для адбелкі тканін.

|| прым. жавелевы, ✂.

• Жавелевая вада.