Verbum

гільдыя, ✂, ж.

1. У сярэдневяковай Еўропе: аб’яднанне купцоў або рамеснікаў, якія абаранялі інтарэсы сваіх членаў.

2. У дарэвалюцыйнай Расіі: адзін з разрадаў, на якія падзялялася купецтва ў залежнасці ад маёмаснага стану.

   • Купец другой гільдыі.

3. Увогуле саюз, аб’яднанне.

   • Г. літаратараў.

|| прым. гільдзейскі, ✂.

гільза, ✂, ж.

1. Металічная трубка для кулі, снарада з дном, у адтуліну якога ўстаўляецца капсуль.

2. Папяровая трубачка, якую набіваюць тытунём пры вырабе папярос.

|| прым. гільзавы, ✂.

гільяціна, ✂, ж.

Прылада для пакарання смерцю шляхам адсякання галавы асуджанага.

|| прым. гільяцінны, ✂.

гільяцінаваць, ✂; зак. і незак.

Пакараць (караць) на гільяціне.