Verbum

бярве́нне, ✂, н., зб.

Бярвёны.

• Траляваць б.

бярда́нка, ✂, ж. (гіст.).

Адназарадная стрэльба, якая была на ўзбраенні рускай арміі ў 1870—1891 гг.

бярды́ш, ✂, м.

Старадаўняя зброя — баявая сякера з лязом у форме паўмесяца на доўгім дрэўку.

бярло́г, ✂, м.

Зімовае логава мядзведзя.

|| прым. бярлогавы, ✂.

бярло́га, ✂, ж.

Тое, што і бярлог.

|| прым. бярлогавы, ✂.

бяро́за, ✂ і бярэ́зіна, ✂, ж.

Лісцевае дрэва з белай карой

• Б. — не пагроза: дзе стаіць, там і шуміць (прыказка).

|| памянш. бярозка, ✂.

|| прым. бярозавы, ✂.

◊

• Бярозавая каша (разм. іран.) — пакаранне розгамі.

бяро́завік, ✂, м.

Бярозавы сок.

• Пакаштаваць салодкага бярозавіку.

бяро́зка, ✂, ж.

1. гл. бяроза.

2. Травяністая расліна сямейства бярозавых з павойным сцяблом і белымі ці ружовымі кветкамі.

|| прым. бярозкавы, ✂.

бяро́ста, ✂, ж.

Верхні слой бярозавай кары.

• Абдзерці бяросту.

|| прым. берасцяны, ✂.

• Берасцяная грамата (старажытныя пісьмы і дакументы на бяросце).

|| прым. берастовы, ✂ і бяроставы, ✂.

бярэ́знік, ✂, м., зб.

Бярозавы лес.

• Малады б.