Verbum

бра, нескл., н.

Насценнае асвятляльнае прыстасаванне.

• Выключыць б.

бра́ва, выкл.

Вокліч, які выражае захапленне, пахвалу, адабрэнне.

• Крычаць: «Брава!»

брава́да, ✂, ж.

Паказная легкадумная зухаватасць, смеласць.

браві́раваць, ✂; незак.

Пагарджаць чым-н. дзеля паказной храбрасці; выхваляцца.

• Б. небяспечнасцю.

|| наз. бравіраванне, ✂.

браву́рны, ✂.

Шумны, прыўзняты (пра музыку, спевы).

• Б. марш.

|| наз. бравурнасць, ✂.

бра́вы, ✂.

Мужны з выгляду; удалы, малайцаваты.

• Б. мужчына.

|| наз. бравасць, ✂.

бравэ́рка, ✂, ж.

Армяк, іншы раз падшыты аўчынамі.

бра́га, ✂, ж.

1. Рошчына з соладу, мукі і бульбы, з якой гоняць спірт, гарэлку.

2. Адыходы пасля такой перагонкі ў выглядзе асадку.

3. Пітво дамашняга вырабу з хмелем і цукрам. Не столькі той брагі, колькі звягі (прымаўка).

|| памянш. бражка, ✂.

|| прым. бражны, ✂.

браджэ́нне, ✂, н.

1. Працэс распаду арганічных рэчываў пад уплывам мікраарганізмаў.

2. перан. Хваляванне, узбуджэнне.

   • Б. сярод рабочых.

брадзі́льны, ✂.

Які мае адносіны да браджэння (у 1 знач.).

• Б. чан.