Verbum

западозрыць, ✂; зак.

1. каго (што) у чым. Пачаць падазраваць у чым-н. заганным.

   • З. каго-н. у падслухоўванні.

2. Пачаць дапускаць існаванне чаго-н. непажаданага.

   • З. нядобрае.

|| незак. западозрываць, ✂.

запазнелы, ✂.

Тое, што і запознены.

|| наз. запазнеласць, ✂.

запазніцца, ✂; зак.

1. Прыбыць пазней, чым трэба, або наступіць са спазненнем.

   • Поезд запазніўся.
   • Вясна запазнілася.

2. Затрымаўшыся, прабыць дзе-н. да позняй пары.

   • З. на рабоце.

3. з чым, з інфінітывам і без дапаўнення. Зацягнуць выкананне чаго-н., зрабіць што-н. пазней, чым трэба.

   • З. з сяўбой.

запазычанасць, ✂, ж.

Наяўнасць даўгоў, нявыкананых абавязацельстваў.

• Ліквідаваць з.

запазычанне, ✂, н.

Запазычаная з’ява, прадмет, слова.

• Іншамоўныя запазычанні.

запазычыць, ✂; зак.

Узяць, пераняць, засвоіць.

• З. слова.
• З. ідэю.

|| незак. запазычваць, ✂.

|| наз. запазычванне, ✂.

запакоўваць, ✂; незак.

Тое, што і пакаваць.

• З. рэчы.

запал, ✂, м.

1. Прыстасаванне і сродак для запальвання выбуховага рэчыва.

2. перан. Гарачнасць, парыў.

   • Астыў з.
   • Гаварыць з запалам.

|| прым. запальны, ✂.

запалавелы, ✂.

Злёгку пажаўцелы.

• Запалавелае жыта.

запаланіць, ✂; зак.

1. Узяць у палон; скарыць, пазбавіць незалежнасці.

   • З. народ.
   • З. сэрца дзяўчыны (перан.).

2. Заняць, запоўніць сабой якую-н. прастору.

   • Натоўп запаланіў увесь двор.
   • Трывога запаланіла ўсё нутро (перан.).

|| незак. запаланяць, ✂.