Verbum

гранат​², ✂, м.

Мінерал класа сілікатаў; празрысты каштоўны камень, пераважна цёмна-чырвонага колеру.

|| прым. гранатавы, ✂.

• Г. бранзалет (з гранатамі).
• Г. колер.

граната, ✂, ж.

Разрыўны снарад.

• Ручная г.
• Супрацьтанкавая асколачная г.

|| прым. гранатны, ✂.

гранатамёт, ✂, м.

Агнястрэльная зброя для стральбы бранябойнымі гранатамі.

• Ручны г.
• Супрацьтанкавы г.

|| прым. гранатамётны, ✂.

гранатамётчык, ✂, м.

1. Баец, узброены ручнымі гранатамі.

2. Стралок з гранатамёта.

грандыёзны, ✂.

Магутны, велічны.

• Г. план.
• Грандыёзная будоўля.

|| наз. грандыёзнасць, ✂.

гранёны, ✂.

1. Які мае некалькі граней.

   • Г. стакан.

2. Які падвяргаўся граненню.

   • Г. хрусталь.

гранільшчык, ✂, м.

Майстар, спецыяліст па гранільных работах.

|| ж. гранільшчыца, ✂.

граніт, ✂, м.

Цвёрдая зярністая горная парода з кварцу, палявога шпату і слюды.

|| прым. гранітны, ✂.

гранітоль, ✂, м.

Цыратовая тканіна, ужыв. як заменнік скуры.

|| прым. гранітолевы, ✂.

граніца, ✂, ж.

Лінія раздзелу паміж дзяржаўнымі тэрыторыямі.

• Дзяржаўная г.

◊

• За граніцай — у замежных дзяржавах.

• За граніцу — у замежныя дзяржавы.

• З-за граніцы — з замежных дзяржаў.

|| прым. гранічны, ✂.