Verbum

група, ✂, ж.

1. Некалькі чалавек або прадметаў, жывёл, якія знаходзяцца блізка адзін ля аднаго.

   • Г. людзей.
   • Г. дамоў.

2. Сукупнасць людзей з агульнымі інтарэсамі, з адной прафесіяй і пад., а таксама сукупнасць прадметаў, з’яў, рэчываў, аб’яднаных агульнымі адзнакамі.

   • Г. студэнтаў.
   • Г. раслін.

|| памянш. групка, ✂.

|| прым. групавы, ✂.

групавацца, ✂; незак.

Размяшчацца, збірацца групамі.

|| зак. згрупавацца, ✂.

групаваць, ✂; незак.

Аб’ядноўваць у групы, класіфікаваць.

• Г. даныя эксперыментаў.

|| зак. згрупаваць, ✂.

|| наз. групаванне, ✂ і групоўка, ✂.

групаўшчына, ✂, ж. (неадабр.).

Засілле, перавага групавых інтарэсаў над агульнымі.

• Барацьба з групаўшчынай.

групоўка, ✂, ж.

1. гл. групаваць.

2. Трупа (у 2 знач.), аб’яднанне.

   • Літаратурныя групоўкі.

груца, ✂, ж. (абл.).

Ячменныя крупы, А таксама густая крупеня, каша з гэтых круп.

|| прым. груцавы, ✂.

груша, ✂ і ігруша, ✂, ж.

1. Фруктовае дрэва з пладамі ў выглядзе акруглага конуса, а таксама плод гэтага дрэва.

2. Выраб, які нагадвае плод гэтага дрэва.

   • Гумавая г.

|| прым. грушавы, ✂ і ігрушавы, ✂.

грушападобны, ✂ і ігрушападобны, ✂.

Які мае форму грушы.