Verbum

шчыкаць, ✂; незак. (разм.).

Тое, што і шчыпаць.

|| незак. вышчыкаць, ✂.

|| аднакр. ушчыкнуць, ✂.

|| наз. шчыканне, ✂.

шчыкетнік, ✂, м. (разм.).

Тое, што і штыкетнік.

шчыкеты, ✂, м.

Тое, што і штыкеты.

шчыкеціна, ✂, ж. (разм.).

Тое, што і штыкеціна.

шчыліна, ✂, ж.

1. Вузкая прадаўгаватая адтуліна.

   • Шчыліны ў асфальце.
   • Глядзельная ш.
   • Галасавая ш. (вузкая прастора паміж галасавымі звязкамі).

2. Сховішча ад асколкаў снарада, бомб у выглядзе траншэі.

   • Схавацца ў шчыліну.

|| памянш. шчылінка, ✂.

|| прым. шчылінны, ✂.

шчылісты, ✂.

Які мае шмат шчылін, дзірак.

• Шчылістыя дзверы.

|| наз. шчылістасць, ✂.

шчыльнасць, ✂, ж.

1. гл. шчыльны.

2. Маса цела, заключаная ў адзінцы яго аб’ёму (спец.).

   • Ш. вады.

шчыльнець, ✂; незак.

Станавіцца больш шчыльным (у 1 і 3 знач.).

|| зак. пашчыльнець, ✂.

шчыльны, ✂.

1. З цесна злучанымі часцінкамі або які змяшчае вялікую колькасць чаго-н. у малым аб’ёме, прасторы.

   • Шчыльная тканіна.
   • Шчыльна (прысл.) зачыніць дзверы.
   • Шчыльныя слаі атмасферы.
   • Шчыльнае насельніцтва.
   • Ш. плот.

2. Цесны, з абмежаванай прасторай.

   • Шчыльная пасудзіна.

3. перан. Насычаны якімі-н. мерапрыемствамі, падзеямі.

   • Ш. графік мерапрыемстваў.

|| наз. шчыльнасць, ✂.

шчымець, ✂; незак.

1. Востра балець, пячы ад драпін, раздражнення і пад. або ныць, балець тупым болем.

   • Шчыміць рука ад драпін.
   • Шчымела сэрца (таксама перан. пра душэўныя перажыванні).

2. Выклікаць адчуванне прыгнечанасці, нуды і пад.

   • У грудзях ад крыўды шчымела.

|| наз. шчымленне, ✂.