Verbum

тралейбус, ✂, м.

Шматмесная электрычная транспартная машына, якая ездзіць па бязрэйкавай дарозе.

|| прым. тралейбусны, ✂.

• Т. парк.

тралёўка, ✂, ж. (спец.).

Дастаўка драўніны ад месца нарыхтоўкі да дарогі ці да месца сплаву.

• Т. бярвення.

|| прым. тралёвачны, ✂.

тралёўшчык, ✂, м.

Той, хто працуе на тралёўцы.

траліць, ✂; незак.

1. Лавіць рыбу тралам.

2. Даследаваць дно пры дапамозе трала (у 2 знач.).

   • Т. марское дно.

3. Вылоўліваць і абясшкоджваць падводныя міны.

|| зак. пратраліць, ✂.

|| наз. траленне, ✂.

|| прым. тральны, ✂.

тралмайстар, ✂, м.

Спецыяліст, які кіруе тралавым ловам рыбы.

|| прым. тралмайстарскі, ✂.

тральшчык, ✂, м.

1. Ваеннае або рыбалоўнае судна для тралення.

2. Спецыяліст, які кіруе лоўляй рыбы тралам.

траляваць, ✂; незак. (спец.).

Дастаўляць зрэзаныя дрэвы (бярвенне) з лесасекі да месца пагрузкі або сплаву.

трама, ✂, ж.

Апорная бэлька, якая падтрымлівае столь (у драўляных будынках).

трамбавальшчык, ✂, м.

Рабочы, які займаецца трамбоўкай.

трамбаваць, ✂; незак.

Ударамі, ціскам ушчыльняць, выраўноўваць паверхню.

• Т. сілас.

|| зак. утрамбаваць, ✂.

|| наз. трамбоўка, ✂, трамбаванне, ✂, утрамбоўка, ✂ і утрамбоўванне, ✂.

|| прым. трамбавальны, ✂.