Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

прахаладжальны, ✂.

Які асвяжае ў час гарачыні.

  • П. напітак.

прахаладзіцца, ✂; зак. (разм.).

Астыць на паветры.

  • Выйшаў на двор п.

прахалода, ✂, ж.

Умераны холад, які выклікае прыемнае адчуванне.

  • Ранішняя п.

прахалоджвацца, ✂; незак. (разм.).

Рабіць што-н. павольна, не спяшаючыся; гультайнічаць.

прахапіцца, ✂; зак.

Раптоўна, прачнуцца, абудзіцца.

  • П. ад моцнага стуку.

|| незак. прахапляцца, ✂ і прахоплівацца, ✂.

прахарчавацца, ✂; зак.

Пракарміцца.

  • П. зіму.

|| незак. прахарчоўвацца, ✂.

|| наз. прахарчоўванне, ✂.

прахарчаваць, ✂; зак.

Пракарміць.

|| незак. прахарчоўваць, ✂.

|| наз. прахарчоўванне, ✂.

прахварэць, ✂; зак.

Прабыць хворым на працягу якога-н. часу.

  • Прахварэў тыдзень.

прахвост, ✂, м. (разм. пагард.).

Нягоднік, падлюга.

|| ж. прахвостка, ✂.

праход, ✂, м.

  1. гл. прайсці.

  2. Месца, па якім можна прайсці праз што-н., дзе-н.

    • П. цераз мост закрыты.
    • П. паміж радамі ў тэатры.

○

  • Задні праход (спец.) — канечная частка прамой кішкі.