Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

праскрэбці, ; зак.

Скрабучы, зрабіць у чым-н. адтуліну.

  • Мышы праскрэблі падлогу.

|| незак. праскрабаць, і праскрэбваць, .

прасла, , н.

Частка агароджы ад слупа да слупа.

|| прым. праславы, .

праславіцца, ; зак.

Стаць вядомым, славутым.

  • П. подзвігамі.

|| незак. праслаўляцца, .

|| наз. праслаўленне, .

праславіць, ; зак.

Зрабіць вядомым, славутым.

  • Гераічныя пералёты праславілі савецкіх лётчыкаў.

|| незак. праслаўляць, .

|| наз. праслаўленне, .

праславуты, (іран.).

Шырока вядомы, які нашумеў.

  • Праславутыя лятаючыя талеркі.

|| наз. праславутасць, .

праслаіць, ; зак.

Пракласці слаямі чаго-н.

  • П. пірожнае крэмам.

|| незак. праслойваць, .

|| наз. праслойванне, і праслойка, .

|| прым. праслоечны, .

праследавацель, , м.

Той, хто праследуе каго-н.

|| ж. праследавацельніца, .

праследаваць, ; зак.

  1. Гнацца за кім-н., каб дагнаць, знішчыць.

    • П. звера.
    • П. ворага.
  2. Учыняць ганенні, прыгнятаць.

    • П. перадавых дзеячаў культуры.

|| наз. праследаванне, .

праслізнуць, ; зак.

  1. Прайсці непрыметна куды-н. (разм.).

    • П. у дзверы.
  2. Слізгаючыся, прайсці, праскочыць праз што-н., паміж чым-н.

    • Некалькі зярнят праслізнула праз пальцы.

|| незак. праслізгваць, .

праслойка, , ж.

  1. гл. праслаіць.

  2. Тонкі слой, палоска паміж слаямі чаго-н.

    • Праслойкі іншага колеру ў белым мармуры.
  3. мн. -лоек, перан.. Грамадская група, частка грамадства, арганізацыі, якая вызначаецца якімі-н. асаблівасцямі.

    • Сацыяльная п.