Verbum

пракуратура, ✂, ж.

1. Дзяржаўны орган, які наглядае за выкананнем законаў і законнасці і прыцягвае да адказнасці тых, хто ўчыняе злачынствы.

2. зб. Работнікі пракурорскага нагляду.

пракуродымець, ✂; зак.

Насыціцца куродымам, дымам.

• Сцены пракуродымелі.

пракуродыміцца, ✂; зак.

Тое, што і пракуродымець.

• Хата пракуродымілася.

|| незак. пракурадымлівацца, ✂.

пракуродыміць, ✂; зак.

Насыціць куродымам, дымам.

• П. пакой.

|| незак. пракуродымліваць, ✂.

пракурор, ✂, м.

1. Асоба, якая ажыццяўляе дзяржаўны нагляд за дакладным выкананнем законаў.

   • П. раёна.

2. Дзяржаўны абвінаваўца на судзе.

|| прым. пракурорскі, ✂.

• П. нагляд.

пракурыцца, ✂; зак. (разм.).

Насыціцца дымам ад курэння.

• Лёгкія пракурыліся.

|| незак. пракурвацца, ✂.

пракурыць, ✂; зак.

1. Насыціць тытунёвым дымам.

   • П. хату.

2. Зрасходаваць на курэнне.

   • П. многа грошай.

3. Правесці які-н. час курачы.

   • Усю ноч пракурыў.

|| незак. пракурваць, ✂.

пракус, ✂, м.

Рана ад укусу, пракушанае месца.

• Глыбокі п.

пракусаць, ✂; незак.

Пракусіць у многіх месцах.

пракусіць, ✂; зак.

Кусаючы, праткнуць наскрозь.

• П. губу да крыві.

|| незак. пракусваць, ✂.