Verbum

пража, ✂, ж.

1. гл. прасці.

2. Ніткі, атрыманыя прадзеннем.

   • Шарсцяная п.

пражаваць, ✂; зак.

Добра разжаваць.

• П. мяса.

|| незак. пражоўваць, ✂.

пражаніна, ✂, ж.

Ежа, прыгатаваная з тушанага мяса і сала, падкалочаная мукой.

пражаны, ✂.

Прыгатаваны пражаннем.

• П. гарох.

пражываць, ✂; незак.

1. гл. пражыць.

2. Жыць, мець месца жыхарства дзе-н. (афіц.).

   • П. на ўскраіне горада.

|| наз. пражыванне, ✂.

пражывіць, ✂; зак.:

• душу пражывіць — пракарміцца, праіснаваць.

пражытак, ✂, м.:

• на пражытак — для таго, каб пражыць.

  • Гэтага не хопіць на п.

пражытачны, ✂.

Неабходны для таго, каб пражыць, праіснаваць.

• П. мінімум.

пражыцца​¹, ✂; незак.

Падвяргацца пражанню.

• Боб пражыцца.

|| зак. спражыцца, ✂.

пражыцца​², ✂; зак. (разм.).

Растраціўшы, пражыўшы ўсе свае грошы, застацца без сродкаў.

• П. за адпачынак.

|| незак. пражывацца, ✂.