Verbum

прадуха, ✂, ж. (разм.).

1. Адтуліна для выхаду паветра.

   • П. ў склепе.

2. Тое, што дае выхад пачуццям, імкненням і пад.

   • Працуеш як вол, а прадухі ніякай.

прадухіліць, ✂; зак.

Загадзя ліквідаваць, устараніць.

• П. бяду.

|| незак. прадухіляць, ✂.

|| наз. прадухіленне, ✂.

прадушына, ✂, ж.

Тое, што і прадуха.

прадушыцца​¹, ✂; зак.

Прагнуцца, праламацца пад цяжарам чаго-н.

• Чамадан прадушыўся.

|| незак. прадушвацца, ✂.

прадушыцца​², ✂; зак. (разм.).

Прасякнуцца якім-н. пахам.

• Прадушыўся табакай аж сам сабе нялюбы.

прадушыць​¹, ✂; зак.

Моцна націснуўшы, прагнуць, праламаць.

• П. шкло.
• П. крэсла.

|| незак. прадушваць, ✂.

прадушыць​², ✂; зак. (разм.).

Насыціць чым-н. пахучым.

• П. пакой духамі.

прадчуванне, ✂, н.

Чаканне чаго-н., што павінна адбыцца, або чаго-н. невядомага.

• Некаторыя людзі вераць прадчуванням.

прадчуваць, ✂; незак.

Загадзя адчуваць, мець прадчуванне чаго-н.

• П. прыход смерці.

прадыхацца, ✂; зак.

Перавесці дыханне, аддыхацца.

• Дайце чалавеку п.