Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

прадаць, ✂; зак.

  1. Аддаць каму-н. за плату (пра гандлёвую здзелку).

    • П. хату.
  2. перан. Выдаць каго-н., здрадзіць каму-, чаму-н.

    • П. сябра.

|| незак. прадаваць, ✂.

|| наз. продаж, ✂.

прадбачлівы, ✂.

Здольны прадбачыць магчымыя вынікі, падзеі ў будучым.

  • П. чалавек.
  • Прадбачліва (прысл.) паступіць.

|| наз. прадбачлівасць, ✂.

прадбачыцца, ✂; незак.

Чакацца, меркавацца.

  • Змены прадбачацца.

прадбачыць, ✂; незак.

Загадзя ўлічваць, угадваць магчымасць паяўлення, недахопу чаго-н.

  • П. ход падзей.

|| наз. прадбачанне, ✂.

  • Навуковае п.

прадвадзіцель, ✂, м.

Кіраўнік, важак.

  • П. племя.

○

  • Прадвадзіцель дваранства — у царскай Расіі: выбарны прадстаўнік дваранскага саслоўя губерні ці павета.

|| прым. прадвадзіцельскі, ✂.

прадвадзіцельства, ✂, н.

Званне, пасада прадвадзіцеля дваранства ў царскай Расіі.

прадвесне, ✂, н.

Час, які папярэднічае вясне.

  • Гэта было на прадвесні.

прадвеснік, ✂, м. (кніжн.).

Той, хто (або тое, што) прадвяшчае што-н.

|| ж. прадвесніца, ✂.

прадвесце, ✂, н. (кніжн.).

З’ява, прымета, якая прадвяшчае што-н.

  • П. навальніцы.

прадвызначыць, ✂; зак.

Наперад вызначыць, абумовіць.

  • Удалы пачатак прадвызначыў далейшы поспех.

|| незак. прадвызначаць, ✂.

|| наз. прадвызначэнне, ✂.