Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

правамоцны, (кніжн.).

Які мае законныя правы, паўнамоцтвы.

  • П. сход.

|| наз. правамоцтва, .

правансаль, , м.

Соус з жаўткоў з алеем і вострымі прыправамі.

  • Капуста п. (кіслая капуста з алеем і прыправамі).

праванскі, :

  • праванскі алей — самы лепшы гатунак аліўкавага алею.

правапарадак, , м. (кніжн.).

Парадак грамадскіх адносін, замацаваны прававымі нормамі.

правапарушальнік, , м. (афіц.).

Асоба, вінаватая ў правапарушэнні, якая парушыла закон.

|| ж. правапарушальніца, .

правапарушэнне, , н. (афіц.).

Парушэнне права, законаў; злачынства.

  • Прафілактыка правапарушэнняў.

правапіс, , м.

Агульнапрынятыя, узаконеныя правілы пісьма, арфаграфія.

  • П. беларускай мовы.

|| прым. правапісны, .

правароніць, ; зак. (разм.).

Прапусціць, празяваць.

  • Такі зручны выпадак праваронілі.

правартаваць, ; зак. (разм.).

  1. Не ўсцерагчы, празяваць.

  2. Правесці які-н. час, вартуючы каго-, што-н.

    • П. усю ноч.

праварыцца, ; зак.

  1. Добра зварыцца ў выніку доўгай варкі.

  2. Варыцца некаторы час.

    • Мяса праварылася тры гадзіны.

|| незак. праварвацца, .