Verbum

прававед, ✂, м.

Спецыяліст па правазнаўству, юрыст.

прававерны, ✂.

Які строга прытрымліваецца якой-н. веры, рэлігіі, вучэння.

• П. католік.

|| наз. прававернасць, ✂.

правадзейны, ✂.

Правадзейны член чаго — вучонае званне члена некаторых навуковых устаноў, акадэмій і пад.

• П. член акадэміі навук.

праваднік​¹, ✂, м.

1. Той, хто паказвае дарогу.

   • Адправіцца ў дарогу з правадніком.

2. Чыгуначны служачы, які суправаджае вагон.

   • Брыгада праваднікоў.

3. Спецыяліст, які працуе са службовым сабакам.

   • П. з вышуковым сабакам.

|| ж. правадніца, ✂.

праваднік​², ✂, м.

1. Рэчыва, якое добра прапускае праз сябе або перадае электрычны ток, гук, цяпло.

   • Вада — цудоўны п. гуку.

2. перан. Перадатчык, пасрэднік у распаўсюджванні чаго-н.

   • Радыё — п. інфармацыі.

|| прым. правадніковы, ✂.

правадыр, ✂, м.

1. Кіраўнік грамадскага руху, партыі.

2. Чалавек, які стаіць на чале каго-, чаго-н., кіруе кім-, чым-н.

   • П. войска.
   • П. племя.

|| прым. правадырскі, ✂.

праваждацца, ✂; зак. (разм.).

Правесці які-н. час у клопатах аб кім-, чым-н.

• Цэлы дзень праваждаліся, пакуль уладкавалі турыстаў.

праваздольны, ✂, ж. (афіц.).

Здольны ажыццяўляць якія-н. правы і адказваць за свае ўчынкі.

• Праваздольная асоба.

|| наз. праваздольнасць, ✂.

правазіць, ✂; зак.

Правесці які-н. час, возячы каго-, што-н.

• Цэлы дзень правазіў дровы.

правазнавец, ✂, м.

Тое, што і прававед, юрыст.