Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пляшка, , ж. (разм.).

Шкляная пасудзіна для захоўвання вадкасці, бутэлька.

  • П. малака.

|| памянш. пляшачка, .

|| прым. пляшачны, .

пляшывы, .

З плешам, аблыселы.

  • Пляшывая галава.

  • Трапіў лысы на пляшывага (разм. жарт.) — сышліся два роўныя.

|| наз. пляшывасць, , -і, ж.

пляшына, , ж.

Тое, што і лысіна.

пнеўе, , н., зб.

Пні.

пнеўма...1

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да пнеўматыкі, пнеўматычны, напр. пнеўмааўтаматыка, пнеўмавадзяны, пнеўмагазавы, пнеўмагідраўлічны, пнеўмаканструкцыя, пнеўмапомпа, пнеўмарухавік.

пнеўма...2

Першая частка складаных слоў са знач.:

  • 1) які мае адносіны да лёгкіх, напр. пнеўмадыяфрагменны, пнеўмаплеўрыт, пнеўмасклероз, пнеўмафіброз, пнеўмацыроз;
  • 2) які мае адносіны да дыхання, да дыхальных шляхоў, напр. пнеўмавірусы, пнеўмаманометр.

пнеўманія, , ж.

Група захворванняў, якія характарызуюцца запаленчым працэсам у тканках лёгкіх і ў канцовых разгалінаваннях бронхаў; запаленне лёгкіх.

пнеўматыка, , ж., зб.

Сукупнасць пнеўматычных механізмаў, прыстасаванняў.

пнеўматычны, .

Які прыводзіцца ў рух пры дапамозе сціснутага паветра.

  • П. молат.
  • Пнеўматычная помпа.

пнуцца, ; незак.

Тое, што і пяцца.