Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

плывучы, .

  1. Які плавае, знаходзіцца, размешчаны на вадзе.

    • П. мост.
    • П. маяк.
  2. Здольны трымацца на паверхні вады, плаваць.

    • Плывучыя матэрыялы.
  3. Пра грунт: які лёгка размываецца, перамяшчацца дзякуючы вялікай колькасці вады ў ім.

    • Плывучая гліна.

плынь, , ж.

  1. Імкліва цякучая водная маса.

    • Рачная п.
  2. Рухомы паток паветра.

    • Паветраная п.
    • Людская п. (перан.).
  3. перан. Напрамак у якой-н. сферы дзейнасці.

    • Палітычныя плыні.
    • Літаратурная п.

плысці, і плыць, , незак.

  1. Перамяшчацца па паверхні вады або ў вадзе.

    • Лодка плыла супраць цячэння.
  2. Ехаць на судне ці на іншым плывучым сродку.

    • П. на параходзе.
  3. перан. Плаўна рухацца або плаўна распаўсюджвацца.

    • Месяц плыве па небе.
    • Над вёскай плыў водар садовай квецені.
    • Над рэчкай плыла знаёмая мелодыя.
  4. перан. Праходзіць перад вачамі рухомымі кругамі (пры паўпрытомным стане).

    • Перад вачамі плылі зялёныя кругі.

  • Плысці (плыць) у рукі (разм.) — пра тое, што лёгка дастаецца каму-н.

  • Грошы самі плывуць у рукі.

плыт, , м.

Бярвенне, звязанае ў адзін або некалькі радоў для сплаву па вадзе.

  • Гнаць плыты.

|| прым. плытавы, .

плытагон, , м.

Рабочы, які займаецца сплавам плытоў.

плытнік, , м.

Рабочы, які звязвае бярвенне ў плыты і прымае ўдзел у сплаве.

|| прым. плытніцкі, .

плюгавы, (разм. пагард.).

Мізэрны, худы, нікчэмны з выгляду.

|| наз. плюгавасць, .

плюмаж, , м.

Аздабленне з пер’я на галоўным уборы і на надлобным рэмені конскай збруі.

|| прым. плюмажны, .

плюралізм, , м.

  1. Філасофскае вучэнне, згодна з якім існуюць некалькі (або мноства) незалежных духоўных пачаткаў быцця (спец.).

  2. Разнастайнасць поглядаў, ідэй, форм дзейнасці (кніжн.).

    • П. думак.

|| прым. плюралістычны, .

плюраліст, , м.

Прыхільнік плюралізму.

|| прым. плюралісцкі, .