Verbum

імпарт, ✂, м.

Увоз тавараў, капіталаў, тэхналогій і пад. з-за мяжы; проціл. экспарт.

• І. тавараў.

|| прым. імпартны, ✂.

імпартаваць, ✂; зак. і незак.

Увезці (увозіць) з-за мяжы.

• І. камп’ютэры.

імпарцёр, ✂, м. (спец.).

Асоба, арганізацыя або краіна, якая імпартуе што-н.

• І. нафты.

імпатэнт, ✂, м.

Чалавек, які пакутуе на імпатэнцыю.

|| прым. імпатэнцкі, ✂.

імпатэнтны, ✂.

Які пакутуе ад імпатэнцыі.

імпатэнцыя, ✂, ж.

Палавое бяссілле.

імператар, ✂, м.

Вышэйшы тытул манарха, а таксама асоба, якая мае гэты тытул.

|| ж. імператрыца, ✂.

|| прым. імператарскі, ✂.

імператыў, ✂, м.

1. Катэгарычнае патрабаванне (кніжн.).

2. У граматыцы: тое, што і загадны лад.

|| прым. імператыўны, ✂.

• І. тон (патрабавальны).
• Імператыўная форма дзеяслова.

імперскі, ✂.

1. гл. імперыя.

2. перан. Тое, што і вялікадзяржаўны.

   • Імперскія амбіцыі.

імперыя, ✂, ж.

1. Манархічная дзяржава на чале з імператарам.

   • Рымская і.

2. перан. Буйная манаполія, якая ажыццяўляе кантроль над пэўнай галіной прамысловасці, над якой-н. дзейнасцю.

   • Імперыя прэсы.

|| прым. імперскі, ✂.