Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пісаць, ; незак.

  1. Перадаваць на чым-н. якія-н. графічныя знакі.

    • П. літары.
    • П. разборліва.
  2. Складаць які-н. тэкст, ствараць літаратурны твор.

    • П. заяву.
    • П. вершы.
  3. што аб кім-чым, пра каго-што і з дадан. сказам. Паведамляць ці выказваць што-н. пісьмова.

    • Газеты пішуць пра падзеі ў горадзе.
    • П. пра дасягненні нацыянальнага мастацтва.
  4. Звяртацца да каго-н. пісьмова.

    • П. у вышэйшыя інстанцыі.
  5. Ствараць творы жывапісу.

    • П. пейзаж.

  • Закон не пісаны для каго або каму (разм.) — пра таго, хто дзейнічае, як яму захочацца.

  • Дурням закон не пісаны.

  • Пішы прапала (разм.) — аб непазбежнасці якой-н. страты, няўдачы і пад.

|| зак. напісаць, .

|| наз. пісанне, .

піск, , м.

Вельмі тонкі крык, высокі гук, які ўтвараецца кім-н.

  • Мышыны п.

піскатня, , ж. (разм.).

Працяглы многагалосы піск.

  • П. пацукоў.

пісклівы, і пісклявы, .

Вельмі тонкі, з піскам, вісклівы; які ўтварае піск.

  • П. голас.
  • Пісклівае дзіця.

|| наз. пісклівасць, і пісклявасць, .

піскун, , м. (разм.).

Той, хто часта пішчыць.

|| ж. піскуха, і піскля, .

пісталет, , м.

Агнястрэльная зброя з кароткім ствалом для стральбы на кароткую адлегласць.

|| прым. пісталетны, .

пістон, , м.

  1. Невялікі каўпачок з выбуховым рэчывам для загарання зарада ў патроне або снарадзе.

  2. Папяровы кружок з невялікай колькасцю выбуховага рэчыва для цацачных пісталетаў, стрэльбаў.

  3. Клапан у музычным духавым інструменце (спец.).

|| прым. пістонны, .

пісуар, , м.

Ракавіна ў прыбіральні для сцёку мачы.

пісулька, , ж. (разм. жарт.).

Маленькае пісьмо, запіска.

пісчы, .

Прызначаны для пісання.

  • Пісчая папера.