Verbum

пірожнік, ✂, м. (уст.).

Той, хто пячэ або прадае пірагі.

|| ж. пірожніца, ✂.

пірс, ✂, м.

Партовае збудаванне, род дамбы для прычалу суднаў з двух бакоў.

піруэт, ✂, м.

У танцы: поўны паварот усяго цела на наску адной нагі.

пісага, ✂, ✂, ж. і пісаг, ✂, м.

Рубец, шрам на целе.

• Пісагі ад бізуноў і шампалоў.

пісака, ✂, м.; ✂, ж..

1. Пра пісьменніка, які піша многа, але дрэнна (разм. пагард.).

   • Пасрэдны п.

2. Пра таго, хто дрэнна, няўмела піша (у 1 знач.; разм. жарт.).

   • Во п. — адны кляксы ў сшытках.

пісаніна, ✂, ж. (разм. пагард.).

Мнагаслоўнае пісанне розных папер куды-н., а таксама самі такія паперы.

• Развесці пісаніну.

пісанне, ✂, н.

1. гл. пісаць.

2. Тое, што напісана, пісьмо, твор (іран.).

   • Расцягнутае п.

пісаны, ✂.

Напісаны ад рукі.

• Пісаныя кнігі.
• Гаварыць як па пісаным (бойка, гладка).

◊

• Пісаны прыгажун або пісаная прыгажуня — пра вельмі прыгожага чалавека.

пісар, ✂, м.

Канцылярскі служачы, які займаецца перапіскай, складаннем і рэгістрацыяй канцылярскіх папер.

• Вопытны п.
• Ротны п.

|| прым. пісарскі, ✂.

• П. почырк.

пісацца, ✂; незак.

1. Перадавацца на пісьме пэўным чынам.

   • Імёны і прозвішчы пішуцца з вялікай літары.

2. безас. Аб магчымасці або жаданні пісаць (разм.).

   • Сёння штосьці не пішацца.

3. Лічыцца ў якім-н. званні, саслоўі, называць сябе як-н., падпісваючыся (уст.).

   • П. дваранінам.