Verbum

павыязджаць, ✂; зак.

Выехаць адкуль-н. — пра ўсіх, многіх.

• Іх родзічы павыязджалі адгэтуль.

павязаць, ✂; зак.

1. Склаўшы разам, звязаць усё, многае.

   • П. адзенне ў клункі.

2. Звязаць рукі і ногі ўсім, многім.

   • П. бандытаў.

3. Надзеўшы на што-н., завязаць.

   • П. галаву хусткай.

4. Вязаць што-н. некаторы час.

   • За дзень павязалі ўсе снапы.

|| незак. павязваць, ✂.

павязка, ✂, ж.

1. Кавалак тканіны, які носяць на рукаве і пад.

   • Жалобная п.

2. Бінт ці іншы матэрыял, якім закрыта, завязана параненае месца або які дапамагае ўтрымліваць частку цела ў патрэбным становішчы.

   • Налажыць павязку на рану.
   • Гіпсавая п.

|| прым. павязачны, ✂.

павялічыцца, ✂; зак.

Стаць большым (па аб’ёму, колькасці і пад.).

• Павялічыўся выпуск прадукцыі.
• Попыт павялічыўся.

|| незак. павялічвацца, ✂.

|| наз. павелічэнне, ✂.

павялічыць, ✂; зак.

Зрабіць большым (па аб’ёму, колькасці і пад.).

• П. выпуск прадукцыі.
• П. плошчу пасеваў.

|| незак. павялічваць, ✂.

|| наз. павелічэнне, ✂.

павянуць, ✂; зак.

Звянуць — пра ўсё, многае.

• Кветкі павялі.

павярнуцца, ✂; зак.

1. Вярчальным рухам, варочаючыся, змяніць напрамак, становішча.

   • П. кругом.
   • П. на другі бок.
   • Ключ павярнуўся ў замку.

2. перан. Атрымаць нечаканае развіццё.

   • Справа павярнулася не так, як чакалі.

|| незак. паварочвацца, ✂.

|| наз. паварот, ✂.

павярнуць, ✂; зак.

1. Варочаючы, змяніць становішча каго-, чаго-н.

   • П. ключ.
   • П. хворага на другі бок.

2. каго-што і без дапаўнення. Змяніць напрамак, шлях руху.

   • П. з вуліцы ў завулак.
   • П. каня назад.
   • Дарога павярнула ў лес.

3. перан. Даць чаму-н. іншы напрамак, развіццё.

   • П. гаворку на іншы лад.
   • П. справу па-свойму.

|| незак. паварочваць, ✂.

|| наз. паварот, ✂.

павярхоўны, ✂.

Які не дае глыбокага аналізу, не закранае сутнасць чаго-н., несур’ёзны.

• Павярхоўнае знаёмства са справамі.
• Павярхоўна (прысл.) ведаць што-н.

|| наз. павярхоўнасць, ✂.

пагаварыць, ✂; зак.

Правесці некаторы час за гаворкай, абмяркоўваючы што-н.; перагаварыць (у 1 знач.) аб чым-н.

• П. са знаёмым.
• Хочацца з вамі п. аб важнай справе.