Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пераклад, , м.

  1. гл. перакласці.

  2. Тэкст, перакладзены з адной мовы на другую.

    • П. з балгарскай мовы.

перакладзіна, , ж.

  1. Папярочны брус, жэрдка і пад.

  2. Тое, што і турнік.

перакладны1 :

  • на перакладных (уст.) — у экіпажы з коньмі, якія мяняліся на паштовых станцыях.

    • Ехаць на перакладных.

перакладны2

Перакладзены з якой-н. мовы.

  • П. твор.

перакладчык, , м.

Спецыяліст, які займаецца перакладамі з адной мовы на другую.

  • П. з польскай мовы.

|| ж. перакладчыца, .

|| прым. перакладчыцкі, .

перакласці, ; зак.

  1. Палажыць у другое месца.

    • П. кнігі з паліцы ў шафу.
  2. перан. Укласці абавязкі, адказнасць і пад. на другога.

    • П. ўсю работу на памочніка.
  3. што чым. Укласці, змясціўшы ў прамежках што-н.

    • П. талеркі стружкамі.
  4. Злажыць нанава, іначай.

    • П. комін.
  5. Перадаць сродкамі другой мовы.

    • П. з беларускай мовы на рускую.

|| незак. перакладаць, і перакладваць, .

|| наз. перакладанне, , перакладванне, і пераклад, .

пераклеіць, ; зак.

  1. Наклеіць, паклеіць нанава, у другім месцы.

    • П. шпалеры.
  2. Склеіць усё, многае.

|| незак. пераклейваць, .

|| наз. пераклейванне, і пераклейка, .

пераклікацца, ; незак.

  1. Абменьвацца гучнымі воклічамі, словамі.

    • П. ў лесе.
  2. Папераменна гучаць.

    • Пераклікаліся гудкі паравозаў.
  3. перан., з кім-чым.

    • Мець падабенства, збліжацца сваімі прыметамі з чым-н.

|| аднакр. пераклікнуцца, .

|| наз. пераклічка, .

пераклічка, , ж.

  1. гл. пераклікацца.

  2. Выклік па прозвішчах, імёнах для праверкі прысутнасці пэўных асоб.

пераключальнік, , м.

Прыстасаванне для пераключэння чаго-н. (напр. электрычнага току).

  • П. дыяпазонаў прыёмніка.