Verbum

перадавік, ✂, м.

Той, хто дасягнуў найлепшых вынікаў у рабоце, паказвае ўзоры свядомых, добрасумленных адносін да працы.

• П. вытворчасці.

перадавы, ✂.

1. Які ідзе, знаходзіцца наперадзе астатніх.

   • П. атрад.
   • Перадавая лінія.

2. перан. Які стаіць вышэй за іншых па ўзроўню развіцця, прагрэсіўны.

   • Перадавая тэхніка.

перадапошні, ✂.

Які папярэднічае апошняму.

• Студэнт перадапошняга курса.

перадаручыць, ✂; зак.

Даручыць другому выкананне таго, што даручана самому.

• П. работу намесніку.

|| незак. перадаручаць, ✂.

перадатачны, ✂.

1. Які прызначаны, служыць для перадачы каго-, чаго-н.

   • П. механізм.
   • П. пункт.

2. Які пацвярджае перадачу чаго-н. каму-н.

   • П. акт.

перадатчык, ✂, м.

Апарат для перадачы паведамленняў, сігналаў, адлюстраванняў і г.д. у радыёвяшчанні, тэлебачанні, тэлеграфнай сувязі і г.д.

• Лямпавы п.
• Светлавы п.

перадацца, ✂; зак.

Перайсці ад аднаго да другога.

• Твой вясёлы настрой перадаўся і нам.
• Хвароба перадалася дзіцяці.

|| незак. перадавацца, ✂.

перадаць, ✂; зак.

1. Аддаць, уручыць, паведаміць каму-н.

   • П. пакет.
   • П. пачутае.
   • П. свае веды моладзі (перан.).

2. Распаўсюдзіць, давесці да каго-н. якім-н. чынам.

   • П. канцэрт па ё.

3. Узнавіць, выкласці, адлюстраваць.

   • Правільна п. думку аўтара.

4. Аддаць у распараджэнне, на разгляд.

   • П. справу ў суд.

5. Аддаць у карыстанне.

   • П. сваю калекцыю музею.

6. Даць чаго-н. больш, чым трэба.

   • П. дзесяць рублёў пры разліку.

7. Перайсці меру ў чым-н., перастарацца (разм.).

   • Ён не вельмі перадасць у рабоце.

|| незак. перадаваць, ✂.

|| наз. перадача, ✂.

перадача, ✂, ж.

1. гл. перадаць.

2. Тое, што перадаецца па ё, тэлебачанні.

   • Музычная п.
   • Слухаць перадачу па радыё.

3. Прадукты харчавання, рэчы, якія перадаюцца каму-н. (напр. хвораму ў бальніцу).

   • Прынесці перадачу хвораму.

4. Механізм, які перадае рух ад адной часткі прыстасавання да другой.

   • Зубчастая п.

перадгор’е, ✂, н.

Узвышаная мясцовасць перад гарамі.

• Перадгор’і Каўказа.