Verbum

змоўкнуць, ✂; зак.

Перастаць гучаць ці перастаць гаварыць.

• Музыка змоўкла.
• Кулямёт змоўк.
• Апавядальнік змоўк.

|| незак. змаўкаць, ✂.

змоўнік, ✂, м.

Тое, што і змоўшчык.

|| ж. змоўніца, ✂.

|| прым. змоўніцкі, ✂.

змоўшчык, ✂, м.

Удзельнік змовы.

|| ж. змоўшчыца, ✂.

|| прым. змоўшчыцкі, ✂.

• Змоўшчыцкія планы.

змрачнець, ✂; незак.

Рабіцца змрочным, цёмным.

• Неба змрачнее.
• Твар змрачнее.

|| зак. пазмрачнець, ✂.

змрок, ✂, м.

1. Адсутнасць святла, цемра.

   • З. атуліў прасторы.

2. Няпоўная цемната, прыцемак, пры якім яшчэ можна распазнаваць прадметы.

   • Вячэрні з.

3. Прыцемак паміж захадам сонца і наступленнем ночы, а таксама перадсвітальны прыцемак.

   • Перадранішні з.

змрочны, ✂.

1. Слаба асветлены, ахоплены змрокам.

   • З. яловы лес.

2. перан. Поўны цяжкіх пачуццяў, бязрадасны, пануры.

   • З. твар.
   • Змрочныя думкі.
   • Змрочныя прадчуванні.

3. перан. Цяжкі, беспрасветны.

   • Змрочныя гады зняволення.

|| наз. змрочнасць, ✂.

змусіць, ✂; зак.

Тое, што і вымусіць.

• Стары змусіў мяне паехаць у горад.

|| незак. змушаць, ✂.

змылак, ✂, м.

Астатак ад куска мыла, якім карысталіся.

змыцца, ✂; зак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Ад мыцця сысці, знікнуць.

   • Плямы змыліся.

2. перан. Пайсці адкуль-н., знікнуць (разм.).

   • З. з заняткаў.

|| незак. змывацца, ✂.

змыць, ✂; зак.

1. Мыццём ліквідаваць, зняць.

   • З. з сябе пот.
   • З. сваю віну (перан.).

2. Знесці (вадой, цячэннем).

   • Вада змыла бярвенне.

|| незак. змываць, ✂.

|| наз. змыў, ✂.