Verbum

тлуміць, ✂; незак.

У выразе: тлуміць галаву каму — марочыць, задурваць, збіваць з толку.

|| незак. затлуміць, ✂.

• Затлуміў мне галаву.

|| наз. тлумленне, ✂.

тлумны, ✂.

1. Які прыводзіць да адурэння, пазбаўляе здольнасці ўспрымаць, разумець што-н.

   • Тлумная работа.

2. Шумны, гаманлівы, неспакойны.

   • Т. натоўп.

|| наз. тлумнасць, ✂.

тлусты, ✂.

1. Які ўтрымлівае ў сабе шмат тлушчу.

   • Тлустая свініна.

2. Тоўсты, укормлены, сыты.

   • Тлустая індычка.
   • Т. карп.

3. Які атрымаўся ад тлушчу.

   • Тлустая пляма.

4. перан. Насычаны карыснымі рэчывамі.

   • Т. чарназём.

5. Тоўсты, з тоўстымі лініямі (пра лініі, друкарскія знакі, літары і пад.).

   • Т. шрыфт.

|| наз. тлустасць, ✂.

тлусцець, ✂; незак.

Станавіцца тлустым, тлусцейшым.

|| зак. атлусцець, ✂.

|| наз. атлусценне, ✂ і патлусцець, ✂.

|| наз. тлусценне, ✂.

тлусціць, ✂; незак.

1. Вымазваць, зашмальцоўваць што-н. тлушчам, чым-н. тлустым.

2. Насычаць тлушчамі што-н. у працэсе апрацоўкі (спец.).

   • Т. скуру.

|| наз. тлушчэнне, ✂.

тлушч, ✂, м.

Нерастваральнае ў вадзе масляністае рэчыва, якое ўтрымліваецца ў жывёльных і раслінных тканках.

• Растапіць т.
• Рыбін т.

тлушчавы, ✂.

1. Які змяшчае ў сабе тлушч.

   • Тлушчавая тканка.

2. Звязаны з апрацоўкай і выкарыстаннем тлушчу.

   • Тлушчавая прамысловасць.

3. Які атрымаўся ад тлушчу; тлусты.

   • Тлушчавая пляма.

тлушчазаменнік, ✂, м.

Штучны заменнік тлушчаў.

тлушчак, ✂, м.

Тлушчавая падскурная пухліна.

тля, ✂, ж.

1. Дробнае насякомае-шкоднік, якое жывіцца сокам раслін.

   • Капусная т.

2. Пра нікчэмнага чалавека (разм.).

   • Які ён талент, т. нікчэмная!