Verbum

клептаман, ✂, м. (спец.).

Чалавек, які хварэе на клептаманію.

|| ж. клептаманка, ✂.

клептаманія, ✂, ж. (спец.).

Псіхічнае захворванне, якое заключаецца ў неадольным імкненні да крадзяжу.

клерк, ✂, м.

Канторскі служачы ў некаторых краінах.

клерыкал, ✂, м.

Прыхільнік клерыкалізму; член клерыкальнай партыі.

клерыкалізм, ✂, м.

Ідэалагічная і палітычная плынь, якая імкнецца ўзмацніць уплыў царквы на грамадска-палітычнае і культурнае жыццё.

• Каталіцкі к.

|| прым. клерыкальны, ✂.

клетка​¹, ✂, ж.

1. Памяшканне з металічных або драўляных прутоў для птушак і жывёлін.

   • К. для папугаяў.

2. Спосаб складання некаторых матэрыялаў (дроў, дошак, цэглы і пад.) у выглядзе чатырохвугольніка.

   • Скласці дошкі ў клетку.

3. Квадрат, усякі чатырохвугольнік, начэрчаны на паверхні чаго-н.

   • Клеткі шахматнай дошкі.
   • Сшыткі ў клетку.

○

• Грудная клетка — частка тулава, якая складаецца з рэбраў, грудзіны, пазванкоў і змяшчае ў сабе сэрца, лёгкія, стрававод.

|| памянш. клетачка, ✂.

|| прым. клетачны, ✂.

клетка​², ✂, ж.

Прасцейшая адзінка будовы жывога арганізма, якая складаецца з ядра, пратаплазмы і абалонкі.

• Нервовая к.

|| памянш. клетачка, ✂.

|| прым. клетачны, ✂.

• Клетачнае ядро.

клець, ✂, ж.

1. Традыцыйная сялянская будыніна для захавання збажыны, маёмасці; свіран.

2. Шахтавы ліфт.

3. Асноўная частка пракатнага стана.

клешч, ✂, м.

Невялікая членістаногая жывёліна атрада павукападобных.

|| прым. клешчавы, ✂.

клешчавіна, ✂, ж.

Маслінавая расліна сямейства малачаевых.

|| прым. клешчавінны, ✂.