Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агеёжіоуыьэюя
абвгджзійкмнпстўцшя

лесаахоўны, ✂.

  1. Які накіраваны на ўсебаковую ахову лесу.

    • Лесаахоўная станцыя.

  2. Які прызначаны для засцярогі сельскагаспадарчых культур.

    • Лесаахоўная зона.

лесавік, ✂, м.

  1. Чалавек, які жыве ў лесе, займаецца паляваннем (разм.).

  2. У міфалогіі: чалавекападобная казачная істота, якая жыве ў лесе і наводзіць жахі як нячыстая сіла.

лесавод, ✂, м.

Спецыяліст па лесаводству.

лесаводства, ✂, н.

Вырошчванне лясоў, а таксама навука аб лясной гаспадарцы.

|| прым. лесаводчы, ✂.

лесавоз, ✂, м.

Судна або аўтамашына для перавозкі лесу.

|| прым. лесавозны, ✂.

лесагадавальнік, ✂, м.

Месца, дзе вырошчваюць саджанцы драўняных і кустовых раслін.

лесагандаль, ✂, м.

Гандаль лесам, лесаматэрыяламі.

лесазавод, ✂, м.

Завод па першаснай апрацоўцы лясных матэрыялаў.

|| прым. лесазаводскі, ✂.

лесанарыхтоўкі, ✂, ж.

Нарыхтоўка лясных матэрыялаў.

|| прым. лесанарыхтоўчы, ✂.

лесанасаджэнне, ✂, н.

  1. Штучнае развядзенне лясоў.

  2. мн. -яў. Участак штучна насаджанага лесу.