Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

транспартабельны, ✂.

Такі, які можна перавозіць, транспартаваць.

  • Т. хворы.

|| наз. транспартабельнасць, ✂.

транспартаваць, ✂; зак. і незак.

Перавезці (перавозіць) з аднаго месца ў другое.

  • Т. збожжа.

|| наз. транспартаванне, ✂ і транспарціроўка, ✂.

|| прым. транспарціровачны, ✂.

транспартнік, ✂, м.

Работнік транспарту (у 1 знач.).

транспарцёр, ✂, м.

  1. Канвеер для перамяшчэння грузаў.

    • Паштовыя адпраўленні і пасылкі падаюцца з аўтамашыны на т.
  2. Ваенная машына для перавозкі пяхоты і грузаў.

|| прым. транспарцёрны, ✂.

транспарцір, ✂, м.

Прыбор для чарчэння ў выглядзе падзеленага на градусы паўкруга і лінейкі, які служыць для пабудовы вуглоў і іх вымярэння.

|| прым. транспарцірны, ✂.

транспарціроўшчык, ✂, м.

Той, хто займаецца транспарціроўкай.

|| ж. транспарціроўшчыца, ✂.

транспірацыя, ✂, ж. (спец.).

Выпарэнне вады раслінамі.

трансплантаваць, ✂; зак. і незак.

Ажыццявіць (ажыццяўляць) трансплантацыю.

  • Т. нырку.

трансплантат, ✂, м. (спец.).

Участак тканкі, орган, які выкарыстоўваецца для трансплантацыі.

|| прым. трансплантатны, ✂.

трансплантацыя, ✂, ж. (спец.).

  1. Перасадка і прыжыўленне тканак або органаў на другое месца або ў другі арганізм.

  2. Перасадка часткі расліны ў тканку другой расліны для надання ёй новай якасці; прышчэпліванне.