Verbum

граф, ✂, м.

Дваранскі тытул, вышэйшы за баронскі, а таксама асоба, якая носіць гэты тытул.

|| ж. графіня, ✂.

|| прым. графскі, ✂.

графа, ✂, ж.

1. Палоска або слупок на лісце паперы, абазначаны дзвюма вертыкальнымі лініямі.

2. Раздзел тэксту, рубрыка.

   • Г. ў анкеце.

графалогія, ✂, ж.

Вучэнне аб почырку як адлюстраванні ўласцівасцей характару і псіхічнага стану чалавека.

|| прым. графалагічны, ✂.

• Г. аналіз.

графаман, ✂, м.

Чалавек, хваравіты на графаманію.

|| ж. графаманка, ✂.

|| прым. графаманскі, ✂.

графаманія, ✂, ж.

Нездаровая цяга да пісання, пісьменніцтва ў асоб, што не маюць пісьменніцкіх здольнасцей.

графік​¹, ✂, м.

1. Дыяграма, якая пры дапамозе крывых адлюстроўвае колькасныя паказчыкі развіцця або стану чаго-н.

   • Г. надояў малака за чэрвень.

2. План работы з дакладнымі паказчыкамі нормы і тэрмінаў выканання.

   • Працаваць строга па графіку.

|| прым. графічны, ✂.

• Г. метод рашэння задачы.

графік​², ✂, м.

Мастак, спецыяліст у галіне графікі.

графіка, ✂, ж.

1. Мастацтва перадачы прадметаў контурнымі лініямі і штрыхамі, без фарбаў, а таксама творы гэтага мастацтва.

2. Абрысы пісьмовых або друкаваных знакаў, літар.

   • Беларуская г.

|| прым. графічны, ✂.

графін, ✂, м.

Шкляная шырокая ўнізе пасудзіна з вузкім доўгім горлам для вады, сокаў і пад.

|| памянш. графінчык, ✂.

|| прым. графінны, ✂.

графіт, ✂, м.

1. Мінерал цёмнага колеру, ужыв. для вырабу карандашоў, змазачных матэрыялаў і пад.

2. Стрыжань у сярэдзіне алоўка.

|| прым. графітны, ✂.