Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
abcdefghjklłmnoprsśtwzźż.
acdefgijklłmnoórstuwyzż.

obdarty

абарваны, абшарпаны

obdarzać

незак.

1. абдарваць, абдорваць, адорваць (падарункамі);

2. перан. абдорваць, адорваць;

obdarzać zaufaniem — аказваць давер

obdarzony

адораны;

obdarzony zdolnościami do nauk ścisłych — адораны здольнасцямі да дакладных навук, здольны да дакладных навук

obdarzyć

зак.

1. абдарыць (падарункамі);

2. перан. адарыць (здольнасцямі);

obdarzyć spojrzeniem — паглядзець на каго;

obdarzyć kogo uśmiechem — усміхнуцца каму

obdłużony

абцяжараны даўгамі;

majątek obdłużony — маёнтак, абцяжараны даўгамі

obdłużyć

зак. абцяжарыць даўгамі

obdrapać

зак. падрапаць

obdukcja

ж. юр. судова-медыцынскі агляд

obdzielać

незак. надзяляць

obdzielić

зак. надзяліць