Verbum

Würde f -, -n

1) го́днасць;

er hielt es für únter séiner ~ ён лічыў гэ́та ніжэ́й сваёй го́днасці

2) зва́нне, сан;

mit éiner ~ bekléiden прысво́іць яко́е-н. зва́нне;

ein Mann in Amt und ~n, ein Mann in [von] Rang und ~n чалаве́к з грунто́ўным [трыва́лым] стано́вішчам;

◊

~ bringt Bürde ≅ стано́вішча абавя́звае

würdelos a зневажа́льны, які́ не ма́е го́днасці

Würdenträger m -s, - сано́ўнік

würdevoll a по́ўны го́днасці, ва́жны

würdig

1. a го́дны, пава́жны, ва́рты (чаго-н.), шано́ўны

2. adv го́дна, з го́днасцю

=würdig паўсуф. прыметнікаў, у сваім значэнні суадносны з адпаведным прыметнікам у прэдыкатыўным ужыванні: frágewürdig спрэ́чны, няпэўны

würdigen vt

1) (G) удасто́йваць (каго-н. чым-н.)

2) цані́ць, ацэ́ньваць (каго-н., што-н.); аддава́ць нале́жнае (каму-н., чаму-н.)

3) адзнача́ць (поспехі; знамянальныя дні)

Würdigung f -, -en

1) прызна́нне (заслуг);

in ~ éiner Sáche (G) адзнача́ючы, улі́чваючы (што-н.);

bei áller ~ séiner Verdíenste… пры ўсёй пава́зе да яго́ заслу́г…

2) ацэ́нка (абставін, акалічнасцей);

nach éiner ~ der Erfólge адзна́чыўшы по́спехі…; гл. würdigen

Würfel m -s, -

1) ку́бік

2) косць для гульні́

3) матэм. куб;

◊

die ~ sind gefállen жэ́рабя кі́нута

Würfelbecher m -s, - шкля́нка для касце́й (у гульні)