Úfer n -s, - бера́г, узбярэ́жжа;
am ~ gelégen [líegend] прыбярэ́жны, разме́шчаны на бе́разе;
vom ~ ábstoßen* адча́ліць ад бе́рага
úferlos a бяскра́йні, бязме́жны (аб прасторы); бяско́нцы (пра спрэчкі)
Úferstraße f -, -n набярэ́жная