ritt
Verbum
анлайнавы слоўнікНямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuRitt
Rítter
1) ры́цар;
fáhrender ~ вандро́ўны ры́цар;;
zum ~ schlágen
ein ~ óhne Furcht und Tádel ры́цар без стра́ху і дако́ру;;
der ~ von der tráurigen Gestalt ры́цар журбо́тнага во́браза;;
ein ~ von der Féder
ein ~ von der Áhle
ein ~ von der Nádel [von der Élle]
2) кавале́р о́рдэна;
árme ~
Rítterdienst
Ríttergut
rítterlich
1. ры́царскі 2.
Rítterlichkeit
Rítterschaft
1)
2) ры́царскае зва́нне, ры́царства
Rítterschlag
Ríttersporn